Introductiecursus les 5

Koan

In deze les beoefenen we voor het eerst een koan-meditatie. De geschiedenis van koans gaat terug naar de periode tussen de 8ste en 10e eeuw n.Chr. In China hadden leraren destijds ook de gewoonte vragen te stellen aan hun leerlingen om te testen hoezeer de leerlingen al in de gaten hadden waar ‘het’ om ging. Het woord koan is een verbastering van het Chinese woord kung-an, dat ‘openbare uitspraak of vraag’ betekent. Zo’n openbaar vraag en antwoord-spel lag aan de basis van wat we tegenwoordig verstaan onder koans.

In de loop der tijd veranderde de manier waarop er met koans omgegaan werd. Van een vraag die een leraar temidden van een groep leerlingen stelde, werd het steeds meer een proces dat zich afspeelde tussen de leraar en één leerling per keer. De leraar stelt een vraag en de leerling geeft daarop een antwoord.

Een koan is geen gewone vraag, waar een rationeel antwoord op mogelijk is. Een koan is vaak een vraag die heel ongerijmd klinkt, en waarbij je aanvankelijk niet weet hoe je daar een antwoord op kunt geven. Een koan is, net als zazen (zitmeditatie) en kinhin (loopmeditatie) een oefening in aandacht. Een middel om je concentratie te bundelen; één worden met de koan. Het gaat er daarbij om dat je jezelf toestaat ook andere manieren te bewandelen om tot een antwoord te komen dan strikt je rationaliteit en je nuchtere verstand. Alles wat je hebt moet je erin gooien en ook wat je niet hebt, maar ontwikkelen moet (inventiviteit/creativiteit, gevoel, emoties, lichaam, intuïtie, diepere bewustzijnslagen, eenheidsgevoel etc).

Praktisch werkt het zo: je leraar geeft je een koan. Dan richt je je tijdens de meditatie op die koan, i.p.v. op het tellen van de uitademing, wat wij nu doen. Je kunt het een beetje zien als een mantra, die je ook herhaalt. Door de herhaling kom je dieper bij de kern van de zaak.
Als je vervolgens weer een gelegenheid krijgt om met je leraar alleen te zijn, dan vraagt hij wat je koan was en geef jij een antwoord. Als het niet goed is, luidt de leraar vaak een bel, waarna je weer teruggaat naar je plek; is het antwoord wel goed, dan vraagt de leraar vaak om wat meer verduidelijking en geeft hij je daarna een nieuwe/volgende koan.

De koan waar we nu even mee ‘gezeten’ hebben, luidt: Wat is de waarde van een emmer zonder bodem?

Pijnappelklier, onze kosmische antenne

Algemeen

De pijnappelklier, pineal gland in het Engels, is een heel kleine maar belangrijke klier in het midden van je hersenen. Diep verborgen in het lymbisch systeem, met het uiterlijk van een dennenappel en de grootte van een erwt, speelt deze een belangrijke rol in tal van lichamelijke en geestelijke processen. Deze klier wordt ook wel de interface tussen binnen en buiten genoemd. Deze klier speelt een krachtige rol in ons welzijn en bewustzijn.
Heb je wel eens gehoord van het Derde Oog? En heb je wel eens de aanwijzing gehoord om het puntje van je tong tegen je gehemelte te leggen tijdens het mediteren? Nou stel je voor dat je via je derde oog naar binnen gaat in je hersenen. En dat je vanuit het punt in je gehemelte een lijn trekt naar je fontanel (achterop je hoofd kunnen de meesten een heel klein kuiltje voelen – dat is de fontanel). Precies op dit kruispunt waar deze beide lijnen bijeenkomen, zit je pijnappelklier!

De pijnappelklier wordt ook wel epifyse genoemd en is een zogenaamde endocriene klier in de hersenen, d.w.z. geeft hormonen af aan het bloed en de ruggenmergvloeistof. Als orgaan heeft het zich bij “hogere” gewervelde dieren (zoogdieren) ontwikkeld uit het zogeheten Derde Oog.

Biologie/fysiologie

De pijnappelklier is een lichtgevoelig orgaan, verbonden met ons waak- en slaapritme en produceert o.a. het hormoon melatonine. De pijnappel is een kleine klier (weegt slechts 50-150 milligram, is 5 x 7 mm groot) met een cruciale functie. Het is de eerste klier die in de foetus wordt gevormd en is al met 3 weken te herkennen. Het krijgt het beste bloed, zuurstof en een mix van voedingsstoffen in de ontwikkeling als baby! Deze klier is een belangrijke schakel in het slaap-waak ritme, en dus dagritme. Het zorgt voor een goed kunnen inslapen en doorslapen en is tevens een antioxidant om ons tegen een teveel aan vrije radicalen te beschermen.
Als er sprake is van een jetlag met veel uren tijdverschil komt dit dus doordat deze klier van slag af is. Om deze klier zijn werk goed te laten doen is het van belang daarom een regelmatig dagritme aan te houden, voldoende licht te zien overdag en in de avond niet te actief zijn.
Het produceert ook neurotransmitters, zoals serotonine. Ongeveer 15% serotonine komt uit de pijnappelklier. Dit hormoon reguleert de psycho-emotionele toestand van een persoon.
Het verlicht stress, reguleert de spanning van gladde spieren en wordt overdag aangemaakt.
Het vormt samen met o.a. de hypofyse het hele systeem dat de geslachtsklieren en de groei van het lichaam regelt.
De pijnappelklier heeft een remmende invloed op de schildklier.
En tenslotte hebben de hormonen van de pijnappelklier nog een belangrijke functie, namelijk dat deze hormonen het groeihormoon remmen. Zij remmen daarmee ook ongewilde en oncontroleerbare groei van cellen die we kanker noemen. Een tekort aan melatonine heeft allerlei nare effecten, waaronder een bevordering van het chronisch vermoeidheidssyndroom en het bijdragen tot de groei van borst- en darmkanker.

Geschiedenis

Oog van Horus

Voor deze meditatietraining is de spirituele werking echter nog belangrijker. In diverse culturen beschouwde men de pijnappelklier al als zetel van de ziel of poort tot het rijk der geesten.
De filosoof Descartes besteedde veel tijd aan studie van de pijnappelklier en ging ervan uit dat de pijnappelklier de centrale plaats was voor interactie tussen lichaam en ziel en noemde de pijnappelklier de ‘zetel van de ziel’.
In de Hindoe traditie verwijst men er naar als ‘Derde Oog’. Bij de Sumeriërs en de Egyptenaren vinden we aanwijzingen, die er op duiden dat men toen al van het bestaan en het belang van deze klier af wist. Zo zijn er afbeeldingen gevonden van een Sumerische God met een dennenappel in de hand. Ook is de gelijkenis van een ontleed hersendeel met de klier in het midden en het zogenaamde “oog van Horus” te sterk om toevallig te zijn.

Bij veel inheemse volkeren in Zuid-Amerika wordt de pijnappelklier gezien als de deur tussen de materiële en spirituele wereld. Hij wordt ook wel de kosmische antenne genoemd. Naast dat de pijnappelklier melatonine aanmaakt, maakt het ook dimethyltryptamine (DMT) aan (zie verderop). Deze psychedelische stof vindt men ook veelvuldig in het planten- en dierenrijk en wordt door Sjamanen gebruikt om door “het rijk van de geesten” (interdimensionaal) te reizen; het zit ook in de planten die bij ayahuasca-ceremonies gebruikt worden.
In het Tibetaans boeddhisme wordt er teruggegrepen op shamanistische gebruiken uit de oorspronkelijke Bön-religie. Een daarvan is droomyoga, waarbij je bewust door de verschillende stadia van slaap (en droom) gaat.
De pijnappelklier heeft, zoals gezegd, de vorm van een dennenappel. Het symbool van de dennenappel vind je terug in alle religies en in de vrijmetselarij. Op de top van de staf van Osiris zit een dennenappel, net als op de staf van de paus.

Verkalken/Ontkalken

Hoe klein deze klier ook is, toch is het een enorm verfijnd orgaan. Binnenin de cellen van de pijnappelklier zitten kleine kristallen, die o.a. lichtgevoelig zijn. Ze dienen als zenders en ontvangers op zowel biologisch als spiritueel niveau. Helaas raken deze kristallen verstopt door onze hedendaagse leefstijl. De verkalking die hiervan het gevolg is, is vooral te wijten aan stoffen als fluoride, kwik en pesticiden in ons eten en drinkwater. Arts Hans Moolenburgh maakte zich in de jaren 70 van de vorige eeuw hard tegen de fluoridering van het Nederlandse kraanwater en slaagde hierin. Nederland is een van de weinige westerse landen waar het kraanwater niet is gefluorideerd. In een van zijn boeken legde hij uit hoe fluoride – een afvalproduct van de aluminiumindustrie – in de Duitse concentratiekampen door het drinkwater werd gedaan om de gevangenen koest te houden.

Om te voorkomen dat de klier nog verder verkalkt, kun je het beste de volgende dingen vermijden:
Sodium Fluoride: dit zit in de meeste tandpasta’s. Kies altijd voor een tandpasta zonder fluoride zoals de Saline tandpasta van Weleda.
Calciumsupplementen: calcium verkalkt de pijnappelklier enorm. Zorg er voor dat je via gezond eten voldoende ‘goede’ calcium binnen krijgt. Dit kun je doen door o.a. chai zaad, groene groenten zoals spinazie, quinoa, sinaasappels en broccoli te eten.
Kraanwater: drink bij voorkeur gefilterd water; het meeste kraanwater bevat veel verkalkende stoffen.
Pesticiden: eet bij voorkeur biologische groente en fruit.
Suiker, cafeïne, alcohol en tabak: het elimineren van deze stoffen zorgt voor een boost voor je pijnappelklier.
Kwik: als je graag vis eet, let hier dan op.
Tenslotte: vaccinaties (!). Deze bevatten schadelijke stoffen, zoals kwik (griepprik) en bijvoorbeeld propyleenglycol en aluminium. Wat het laatste betreft: kijk ook uit met deodorants die aluminium bevatten!

Om het ontkalken te bevorderen, zijn de volgende dingen juist gezond om te nuttigen:
Rauwe cacao, een krachtig anti-oxidant.
Knoflook: is een geweldige ontkalker, omdat het calcium oplost.
Citroensap:– Elke ochtend beginnen met citroensap opgelost in water helpt bij het ontkalken.
Rauwe appelcider azijn – Niet alleen geweldig als ontkalker, maar het zit ook nog eens boordevol vitaminen, mineralen en enzymen.
Vitamine K1 en K2 – K1 vind je in groene bladgroenten en de K2 vind je vooral in eieren, echte grasboter, gefermenteerde Japanse soja en zuurkool.
Chlorella helpt in algemene zin om te ontgiften, en werkt ook voor het ontkalken van deze klier.
Bananen, dadels, pompoenpitten en noten tenslotte stimuleren de aanmaak van tryptofaan in de pijnappelklier en zijn daarmee ook aanraders om regelmatig te nuttigen.

Effecten

Zodra je pijnappelklier geactiveerd is, zul je veranderingen in je leven gaan ervaren. Zowel op fysiek als op emotioneel vlak. Zo ervaren veel mensen een grotere creativiteit en kiest men er zelf voor veel gezonder te leven en ook te eten, ongezond voedsel gaat steeds minder smaken. Je intuïtie zal sterker worden en je wordt gevoeliger worden voor energieën van anderen. Het gevoel van eenheid kan versterken (oneness). Je frequentie verhoogt en je gedachten kunnen zich sneller manifesteren, omdat je beter in staat bent je gevoel te volgen.

Net als mensen hebben ook dieren een pijnappelklier. Bij veel dieren is deze echter veel sterker ontwikkeld, waardoor zij in staat zijn als ‘one-mind’ samen te werken. Denk dan maar eens aan een enorme zwerm vogels, of een groep dolfijnen die zich als vanzelf met elkaar vloeiend voortbewegen. Onderling communiceren ze op een telepatische manier. Ze werken allemaal samen als een collectief geheel voor het welzijn van de groep.
Als de mens tot hetzelfde in staat zou zijn, zou de wereld veranderen en een stuk harmonieuzer worden. We zouden dan beseffen dat we samen één zijn. En vele malen krachtiger dan wat sommige ‘machthebbers’ en media ons willen doen geloven.